کافه گودو

یکی از مناسبتهایی که مردم و جنبش سبز حساب ویژه ای روی آن باز کرده بود 22

بهمن بود,تقریبا مدت زمان زیادی در دنیای مجازی صرف بحث و گفتگو در مورد

حضور در این روز شده بود.

اگر نگاهی خلاصه وار و جزئی به مطالب منتشر شده ی مربوط به 22 بهمن در غالب

وبلاگها و سایتهای تحلیلی و خبری جنبش بیا ندازیم بحث اغلب این مطالب فقط

حضور در این روز بوده و خبری از نحوه ی چگونگی حضور و یا سازماندهی

حاضران جنبش سبز در این روز نیست,ما برای این روز مهم برنامه ی از قبل تنظیم

شده ای نداشتیم,هیچ سیاستی که وجود جنبش سبز در این روز مهم را به نسبت

مناسبتهای قبلی بیشتر نشان دهد اتخاذ نشده بود,تعداد کثیری از افرادی که در

میدان آزادی تهران حضور داشتند از اعضای جنبش سبز بود اما به دلیل عدم

وجود یک برنامه ی مشخص و قابل اعتنا این حضور فوق العاده  تقریبا

بی ثمر ماند.

تعداد حاضران به اندازه ای بود که نیروهای ضد شورش , بسیجی ,انتظامی و

… چهره ی تهران را به یک پادگان نظامی  تغییر داده بودند حضور این  مقدار این نیرو

در این 31 سال بی سابقه بوده,حداقل نتیجه ی این حضور ترس فراوان

حکومت بود اما به دلیل بی برنامه بودن جنبش قدر این حضور دانسته نشد.

افراد زیادی بعد از این روز بر طبل شکست زدند وشروع به خواندن سرود

شکست کردند , ساده انگاریست اگر فکر کنیم ریشه های گندیده ی رژیمی که

سالهاست به اسم دین و اسلام از هیچ فسادی روی برگردان نبوده اند را در 8 ماه

می توان نابود کرد اما این قانع کننده نیست که از 22 بهمن اینگونه و بدون نقد

عبور کنیم.

باید قبول کنیم رهبر و رهبران جنبش سبز می بایست برای چنین موارد با اهمیتی

برنامه ی از قبل مشخص شده ای ارائه بدهند و صرفا به اعلام حضور کفایت نکنند.

با تمام احترامی که برای خاتمی و همینطور شیخ شجاعمان کروبی قائلیم  اما

میر حسین موسوی بنا به دلایلی که همه میدانیم رهبری جنبش سبز را بعهده دارد و

رهبری تنها به اعلام بیانیه های هوشمندانه و اعلام مواضع نیست,میر حسین

مسئولیت جنبش سبز را بعهده دارد پس وظیفه دارد برای این روزهای مهم برنامه ای

داشته باشد و جنبش اعتراضی مردم را سازماندهی کند

ارسال به: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::